Zdjęcie: Paffka · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Pau Cabot · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Holger Krisp · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: A.Aguilera · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Wodnicha brunatnobiała
Hygrophorus latitabundus
Kapelusz 4–12 cm, szaro- lub rdzawobrązowy z oliwkowym odcieniem, ciemniejszy pośrodku, pokryty grubym śluzem. Blaszki białawe, grube i rzadkie; śluzowaty biały trzon ciemnieje po uciśnięciu, miąższ słabo pachnie gorzkimi migdałami. Rośnie jesienią pod sosnami, zwłaszcza na wapieniach. Smaczna i jadalna, ale w Polsce chroniona.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
5 stwierdzeń z Polski, z 2 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2020 r..
Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (4), warmińsko-mazurskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Wodnicha brunatnobiała jest wyraźnie większa, jaśniejsza i bardzo śluzowata, a jej biały trzon ciemnieje po uciśnięciu; rośnie pod sosnami. Wodnicha oliwkobrązowa ma trzon ze śluzowatym pierścieniem, powyżej z białymi brodawkami po kropelkach, poniżej z szarobrunatnymi łuseczkami.
Wodnicha brunatnobiała jest wyraźnie większa i jaśniejsza, ma gruby, jędrny miąższ i rośnie pod sosnami, zwłaszcza na wapieniach. Wodnicha oliwkowobiała jest smuklejsza, ma na trzonie zygzakowaty wzór ze śluzowatych resztek osłony i rośnie pod świerkami, często w mchu. Obie są jadalne.
Więcej z kategorii Pozostałe
