Zdjęcie: Irene Andersson (irenea) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Pieczarka krwawiąca
Agaricus langei
Miąższ tej pieczarki czerwienieje i wyraźnie 'krwawi' po przecięciu lub zranieniu, co dało jej polską nazwę. Rośnie w lasach, ceniona jako dobry grzyb jadalny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
6 stwierdzeń z Polski, z 3 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: wrzesień 2025.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (2), łódzkie (1), warmińsko-mazurskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Pieczarkę krwawiącą można wziąć za pieczarkę krótkotrzonową. Krwawiąca rośnie w lasach, a jej miąższ po nacięciu od razu czerwienieje; krótkotrzonowa ma wełnisto owłosioną podstawę trzonu i rośnie na glebach piaszczystych.
Pieczarka krwawiąca i pieczarka leśna mają brązowawe kapelusze i miąższ, który po przecięciu czerwienieje — u krwawiącej tak mocno, że wygląda, jakby krwawił. W terenie trudno je rozdzielić, ale obie są dobrymi grzybami jadalnymi.
Pieczarka krwawiąca ma długi trzon, a jej miąższ po przecięciu wyraźnie czerwienieje, jakby krwawił; zapach ma niewyraźny. Pieczarka okazała jest duża, ma brązowawo łuskowaty kapelusz i silny, migdałowo-anyżowy zapach. Obie są jadalne.
Więcej z kategorii Pieczarki
