
Zdjęcie: John Carl Jacobs / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: John Carl Jacobs / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: archenzo · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: GLJIVARSKO DRUSTVO NIS from Serbia · CC BY 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Muchomor złotawy
Amanita ceciliae
Kapelusz żółtobrązowy do szarobrązowego z grubymi, łamliwymi łatkami osłony i wysoki trzon bez pierścienia, pokryty kilkoma strefami łusek. Rośnie na polanach i w lasach na glebach wapiennych; surowy toksyczny, po ugotowaniu jadalny, choć mało aromatyczny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
20 stwierdzeń z Polski, z 5 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: sierpień 2025.
Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (8), podkarpackie (4), kujawsko-pomorskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Muchomor złotawy bywa mylony z muchomorem oliwkowym. Złotawy ma na kapeluszu grube, łamliwe łatki osłony, a trzon pokryty strefami łusek; oliwkowy wyrasta z błoniastej, białawej pochwy strzępiącej się z wiekiem i rośnie głównie w buczynach. Złotawy na surowo jest toksyczny.
Muchomor złotawy i muchomor brązowooliwkowy bywają ze sobą mylone. Złotawy ma kapelusz z grubymi, łamliwymi łatkami osłony i wysoki trzon w strefy łusek, a rośnie na glebach wapiennych; brązowooliwkowy ma pośrodku kapelusza dużą szarobiałą łatę i rośnie w górskich borach. Złotawy na surowo jest toksyczny.


