Zdjęcie: Irene Andersson / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Irene Andersson / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Wolfgang Moroder · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Svencapoeira · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Muchomor oliwkowy
Amanita battarrae
Kapelusz w odcieniach żółtobrązowych do oliwkowoszarych, trzon bez pierścienia wyrasta z błoniastej, białawej pochwy, która z wiekiem strzępi się na fragmenty. Rzadki, związany głównie z lasami bukowymi; jadalność nieustalona, grzyb pomijany przez grzybiarzy.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
18 stwierdzeń z Polski, z 5 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2020 r.
Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (8), podkarpackie (3), podlaskie (3).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Muchomor złotawy bywa mylony z muchomorem oliwkowym. Złotawy ma na kapeluszu grube, łamliwe łatki osłony, a trzon pokryty strefami łusek; oliwkowy wyrasta z błoniastej, białawej pochwy strzępiącej się z wiekiem i rośnie głównie w buczynach. Złotawy na surowo jest toksyczny.
Więcej z kategorii Muchomory
