Zdjęcie: AmanitaVaginata.jpg: archenzo derivative work: Ak ccm · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Stu's Images · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Quartl · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: autor nieznany · Public domain · źródło: Wikimedia Commons
Muchomor mglejarka
Amanita vaginata
Szary do popielatego kapelusz z wyraźnie prążkowanym brzegiem, biały trzon bez pierścienia wyrastający z luźnej, płatowatej pochwy. Rośnie we wszystkich typach lasów; surowy jest trujący, po ugotowaniu jadalny, choć rzadko zbierany z powodu kruchości i braku aromatu.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
160 stwierdzeń z Polski, z 10 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2024 r..
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (54), wielkopolskie (10), pomorskie (9).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Muchomor mglejarka przypomina nieco śmiertelnie trującego muchomora jadowitego pochwą u nasady, ale ma szary kapelusz z wyraźnie prążkowanym brzegiem i trzon bez pierścienia, wyrastający z luźnej, płatowatej pochwy. Jadowity jest czysto biały, z pierścieniem i bulwą.
Muchomor mglejarka ma u nasady trzonu pochwę podobną do tej u muchomora sromotnikowego, ale jego trzon nie ma pierścienia, a szary kapelusz ma wyraźnie prążkowany brzeg. Mglejarka jest jadalna dopiero po ugotowaniu, a sromotnikowy — śmiertelnie trujący.
Muchomor mglejarka odmiana biała różni się od formy typowej tylko barwą – jest czysto biała zamiast szarej. Budowę ma tę samą: prążkowany brzeg kapelusza, trzon bez pierścienia i luźną, płatowatą pochwę u nasady; obie są jadalne dopiero po ugotowaniu.
Podobne są też: Muchomor szaropłowy, Muchomor srebrzysty, Muchomor rdzawobrązowy
Więcej z kategorii Muchomory
