Zdjęcie: Thomas Pruß · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Stu's Images · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Hankwang · CC BY 1.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: User:Strobilomyces · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Muchomor rdzawobrązowy
Amanita fulva
Pomarańczowo- do czerwonobrązowego kapelusz z wyraźnym prążkowaniem brzegu, smukły trzon bez pierścienia otoczony luźną, błoniastą pochwą. Pospolity pod świerkami i innymi drzewami; jadalny, lecz ze względu na ryzyko pomyłki z trującymi gatunkami rzadko zbierany.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
469 stwierdzeń z Polski, z 16 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 29 września 2026. W ostatnich 30 dniach: 12 stwierdzeń — co jeszcze znaleziono.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (65), zachodniopomorskie (47), pomorskie (41).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Muchomor żółtawy tworzy większe owocniki, ma żywo pomarańczowy kapelusz, trzon w żółtopomarańczowe kłaczki i dwubarwną pochwę. Muchomor rdzawobrązowy jest mniejszy i bardziej rdzawy, ze smukłym trzonem w luźnej, błoniastej pochwie. Oba są jadalne, choć łatwo o pomyłkę z trującymi muchomorami.
Muchomor mglejarka ma zwykle szary lub popielaty kapelusz, a muchomor rdzawobrązowy — pomarańczowo- do czerwonobrązowego; kłopot sprawiają tylko brunatnoczerwone formy mglejarki. Oba mają prążkowany brzeg, trzon bez pierścienia i luźną pochwę. Mglejarka na surowo jest trująca.
Więcej z kategorii Muchomory
