Zdjęcie: Luridiformis at English Wikipedia · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: JeddBham64 · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: gailhampshire from Cradley, Malvern, U.K · CC BY 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Mircoberto · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Muchomor jeżowaty
Amanita echinocephala
Śnieżnobiały do kremowego kapelusz pokryty kolczastymi, białawymi brodawkami, a blaszki z wiekiem żółkną; zapach i smak są nieprzyjemne. Rośnie na zasadowych glebach pod bukami; niejadalny i łatwy do pomylenia z trującymi muchomorami.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
8 stwierdzeń z Polski, z 2 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2024 r..
Najwięcej stwierdzeń: świętokrzyskie (6), dolnośląskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Muchomor szyszkowaty jest masywniejszy, ma na kapeluszu duże, grube, ale płaskie łaty i zwisające z brzegu resztki osłony. Muchomora jeżowatego pokrywają ostre, kolczaste brodawki, jego blaszki z wiekiem żółkną, a zapach jest nieprzyjemny; rośnie pod bukami na zasadowych glebach.
Muchomor vittadinii ma stożkowate brodawki na kapeluszu, a trzon aż po spód pierścienia pokrywają odgięte łuski; rośnie bez drzew, zwykle na cięższych glebach. Muchomor jeżowaty ma kolczaste brodawki, blaszki żółknące z wiekiem i nieprzyjemny zapach, a rośnie pod bukami na glebach zasadowych.
Więcej z kategorii Muchomory
