Zdjęcie: Andreas Kunze · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Игорь Лебединский · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Karelj · Public domain · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Irene Andersson · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Mleczaj niebieskawy
Lactarius trivialis
Śliski, marmurkowaty kapelusz, początkowo fioletowawy, z czasem przechodzący w różowawo-pomarańczowy, rosnący w wilgotnych lasach pod brzozami i świerkami. Obfite, piekące mleczko po zaschnięciu żółknie; w Europie Wschodniej bywa spożywany po wcześniejszym ukiszeniu.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
24 stwierdzenia z Polski, z 4 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2023 r.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (13), dolnośląskie (4), wielkopolskie (3).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
U mleczaja lepkiego uszkodzone blaszki i miąższ szybko fioletowieją, a u mleczaja niebieskawego to mleczko po zaschnięciu robi się żółte. Niebieskawy ma śliski, marmurkowaty kapelusz, z czasem różowawopomarańczowy. Lepki uchodzi za niejadalny, niebieskawy jada się najwyżej po ukiszeniu.
Mleczaj rudobrązowy jest bardziej rudawy i masywny, a jego miąższ wydziela niewiele mleczka. Mleczaj niebieskawy ma śliski, marmurkowaty kapelusz, za młodu fioletowawy, i obfite, piekące mleczko, które po zaschnięciu żółknie.
Mleczaj szaroplamisty ma jaśniejsze, szare owocniki bez rudawego odcienia, a jego blaszki szarzeją po uszkodzeniu. Mleczaj niebieskawy jest śliski, marmurkowaty, z wiekiem różowawopomarańczowy, a obfite mleczko po zaschnięciu żółknie.
Więcej z kategorii Mleczaje
