
Zdjęcie: Alberto Vázquez · CC BY-SA 2.5 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: 松岡明芳 · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Mikko Veräjänkorva · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Gerhard Koller (Gerhard) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Maślak sitarz
Suillus bovinus
Nazwy ludowe i dawne: sitarz, grzyb sitarz, borowik sitarz, sitak, sitarek, sitek, sitka, sitnik, sitosz, sitorz, sitacz, rzeszotnik, grzyb wolak, krowiak · o nazwach
Kremowoochrowy, śluzowaty kapelusz i duże, sitowate pory rurek, od których pochodzi nazwa gatunku. Trzon bez pierścienia, a miąższ po przekrojeniu nie zmienia koloru.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
188 stwierdzeń z Polski, z 14 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 4 października 2026. W ostatnich 30 dniach: 6 stwierdzeń — co jeszcze znaleziono.
Najwięcej stwierdzeń: pomorskie (18), wielkopolskie (15), małopolskie (13).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Maślak pstry ma filcowaty kapelusz, drobne, ciemnooliwkowe pory i swoisty, żywiczny zapach. Maślak sitarz ma kapelusz śluzowaty, pory duże, sitowate, i nie pachnie charakterystycznie. Oba rosną pod sosnami i oba są jadalne.
Lejkoporek olszowy ma drobne, cytrynowożółte rurki, które daleko zbiegają na trzon i sinieją po ugnieceniu; rośnie pod olszami nad wodą. Maślak sitarz ma duże, sitowate pory, śluzowaty kapelusz i miąższ, który nie zmienia barwy, a spotyka się go w lasach iglastych. Oba są jadalne.
Maślak błotny jest bardzo rzadki i rośnie tylko na torfowiskach pod sosną; ma złotożółty kapelusz i cienki pierścień, który z wiekiem zanika. Maślak sitarz jest kremowoochrowy, ma duże, sitowate pory i trzon bez pierścienia. Oba są jadalne.
Podobne są też: Maślak ziarnisty


