Zdjęcie: Jean-Pol GRANDMONT · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Silar · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Holger Krisp · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James Baker / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Lejkowiec dęty
Craterellus cornucopioides
Nazwy ludowe i dawne: skórzak, cholewka, wronie uszy, wroniaki, kominki · o nazwach
Lejowato-trąbkowaty owocnik, ciemnobrązowy do czarnego, z pustym trzonem płynnie łączącym się z kapeluszem. Rośnie kępkami pod bukami i dębami od sierpnia do listopada; jadalny, zwykle suszony i mielony na przyprawę.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
299 stwierdzeń z Polski, z 15 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 5 października 2026. W ostatnich 30 dniach: 8 stwierdzeń — co jeszcze znaleziono.
Najwięcej stwierdzeń: pomorskie (35), małopolskie (29), mazowieckie (19).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Pieprznik szary ma pod kapeluszem wyraźne, rozwidlone, biało omszone fałdki, a lejkowiec dęty — spód gładki lub najwyżej lekko pomarszczony. Lejkowiec jest też większy i ciemniejszy, prawie czarny. Oba są jadalne, a pieprznik smakuje łagodniej.
Lejkowiec dęty ma lejowato-trąbkowaty owocnik z pustym trzonem płynnie przechodzącym w kapelusz. Lejkowniczek pełnotrzonowy jest drobniejszy, ma falisto-kędzierzawy brzeg, szarawe żyłki pod spodem i zwykle pełny trzon, a sąsiednie owocniki często się zrastają. Oba są jadalne.
Więcej z kategorii Pieprznikowate
