
Zdjęcie: Andreas Kunze · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Pau Cabot · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Alex Ex · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Chukchi / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Lejkowiec brzoskwiniowonny
Craterellus lutescens
Głęboko lejkowaty kapelusz w odcieniach ochrowego i ciemnego brązu, o postrzępionym, płatowatym brzegu; pod spodem u starszych owocników pojawiają się rzadkie, żółtopomarańczowe lub złotoszare żyłki. Rzadki grzyb mykoryzowy wilgotnych, cienistych lasów podgórskich i górskich nad potokami, rosnący wśród mchów; jadalny, o przyjemnym, lekko brzoskwiniowym zapachu.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
19 stwierdzeń z Polski, z 4 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2022 r.
Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (6), podlaskie (2), podkarpackie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Pieprznik trąbkowy bywa brany za lejkowca brzoskwiniowonnego. Lejkowiec ma złotożółty trzon, słabo wykształcone, szarobiaławe listewki i brzoskwiniowy zapach, a rośnie tylko w bardzo wilgotnych miejscach nad potokami; trąbkowy ma wyraźniejsze fałdki zbiegające na trzon. Oba są jadalne.
Pieprznik szary jest cały popielatosiny, z biało omszonymi, rozwidlonymi fałdkami pod kapeluszem. Lejkowiec brzoskwiniowonny ma kapelusz w odcieniach ochry i brązu, pod spodem rzadkie, żółtopomarańczowe lub złotoszare żyłki i lekko brzoskwiniowy zapach. Oba są jadalne.


