
Zdjęcie: Valge_puravik.JPG: Olev Mihkelmaa, olev.ee derivative work: Ak ccm · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Erlon (Herbert Baker) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Dave W (Dave W) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: gailhampshire from Cradley, Malvern, U.K · CC BY 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Koźlarz białawy
Leccinum holopus
Prawie biały, blady kapelusz i taki sam trzon w drobne szare łuseczki – miąższ po przekrojeniu różowieje, u nasady bywa niebieskawy. Rośnie pod brzozami na podmokłych i torfowych siedliskach.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
27 stwierdzeń z Polski, z 10 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 30 sierpnia 2026.
Najwięcej stwierdzeń: pomorskie (5), zachodniopomorskie (5), małopolskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Koźlarz orzechowy to ciemniejsza, orzechowobrązowa forma koźlarza białawego, rosnąca tak samo pod brzozami na wilgotnych torfowiskach; badania genetyczne nie potwierdzają, by był osobnym gatunkiem. Oba są jadalne.
Koźlarz białawy jest niemal cały biały — kapelusz i trzon w drobne szare łuseczki — i rośnie pod brzozami na torfowiskach oraz podmokłych miejscach. Koźlarz babka jest większy, ma brązowy kapelusz i ciemne łuseczki na trzonie. Oba są jadalne.
Koźlarz ałtajski bywa podobny do koźlarza białawego, ale woli suche miejsca, a jego miąższ nie sinieje u nasady trzonu. Białawy rośnie pod brzozami na podmokłych torfowiskach, a jego miąższ po przekrojeniu różowieje. Oba są jadalne.
Podobne są też: Koźlarz zielonawy


