Zdjęcie: zaca / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Roberto Petruzzo (myself) · Public domain · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: zaca · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Davide Puddu · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Koźlarek zielonodębowy
Leccinum lepidum
Mięsisty kapelusz 6–20 cm, ochrowożółty do kasztanowobrązowego, w wilgoci lepki, często jakby kuty młotkiem; rurki i drobne pory bladożółte, po dotknięciu powoli rdzawieją. Rośnie w rejonie Morza Śródziemnego pod dębami, zwłaszcza ostrolistnym; jadalny, w Polsce nienotowany.
Na co patrzeć
Sezon
Sezonu owocowania tego gatunku nie udało się ustalić: źródła, z których korzystamy, nie podają go wprost, a notowań z Polski i reszty Europy jest za mało, by go wyznaczyć.
W Polsce
W bazie GBIF nie ma jeszcze stwierdzeń tego gatunku z Polski (stan na 18 października 2026). To nie znaczy, że tu nie rośnie — zwykle tylko tyle, że nikt go nie zgłosił.
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Koźlarek zielonodębowy rośnie w rejonie Morza Śródziemnego i w Polsce jest nienotowany. Ma lepki, jakby kuty młotkiem kapelusz, a jego miąższ na powietrzu powoli szarzeje do fioletowoszarego, potem czarniawego. Borowik płowy ma kapelusz matowy, aksamitny, a u nasady trzonu czuć ostry zapach jodyny.
Koźlarz bruzdkowany jest smuklejszy i bardziej wydłużony niż koźlarek zielonodębowy, a jego filcowaty, cytrynowożółty kapelusz z wiekiem mocno pęka; owocuje też wcześniej. Koźlarka zielonodębowego w Polsce nie notowano – rośnie nad Morzem Śródziemnym pod dębem ostrolistnym.
Koźlarz korsykański bywał uznawany za ten sam gatunek co koźlarek zielonodębowy. Jest jednak mniejszy (kapelusz rzadko ponad 10 cm), rośnie wyłącznie z czystkiem, a jego miąższ na powietrzu barwi się bardziej czerwonawo. Żadnego z nich nie potwierdzono w Polsce.
Więcej z kategorii Pozostałe
