
Zdjęcie: Beck · CC BY 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Alan Rockefeller · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: empressmoth · CC0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Alan Rockefeller · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Kołpaczek czarniawy
Panaeolus ater
Kapelusz około 1,5 cm, najpierw wypukły, później spłaszczony, z drobnym żółtawym garbkiem, białawy z szarobrązowym odcieniem, higrofaniczny. Blaszki szaroczarne; białawy, oprószony trzon po uszkodzeniu szarobrązowieje. Rośnie na ziemi w lasach i na wydmach. Zawiera halucynogenne psylocynę i psylocybinę.
Na co patrzeć
Sezon
Sezonu owocowania tego gatunku nie udało się ustalić: źródła, z których korzystamy, nie podają go wprost, a notowań z Polski i reszty Europy jest za mało, by go wyznaczyć.
W Polsce
5 stwierdzeń z Polski, z 4 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2006 r.
Najwięcej stwierdzeń: dolnośląskie (1), lubuskie (1), pomorskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Kołpaczek czarniawy jest najbardziej podobny do kołpaczka ciemnoszarego, ale ma białawy kapelusz z szarobrązowym odcieniem i drobnym żółtawym garbkiem, a jego trzon po uszkodzeniu szarobrązowieje. Ciemnoszary jest ciemnoczerwonobrązowy do czarnobrązowego i rośnie na nawożonych łąkach.


