Zdjęcie: James K. Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Arne Aronsen, Naturhistorisk museum, Universitetet i Oslo · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James K. Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Grzybówka zimowa
Mycena hiemalis
Kapelusik 2–10 mm, dzwonkowaty, potem niemal płaski, błyszczący, bladobrązowy lub beżowy z ciemniejszym środkiem, z wiekiem jaśniejący, niekiedy całkiem biały; blaszki białe do bladoszarych. Rośnie na omszałych, próchniejących pniach w lasach liściastych, zwłaszcza w nadrzecznych wiązowiskach – od sierpnia do grudnia i od stycznia do marca; rzadka.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
15 stwierdzeń z Polski, z 2 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2012 r..
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (7), małopolskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Grzybówkę zimową można czasem pomylić z cuchnącą. Cuchnąca ma kapelusz biały do koloru kości słoniowej, żółknący pośrodku, i trzon żółknący od nasady, a zimowa jest zwykle bladobrązowa lub beżowa z ciemniejszym środkiem, choć z wiekiem bywa całkiem biała; pewną różnicę widać pod mikroskopem.
Ciemnobrązowe okazy grzybówki zimowej można wziąć za grzybówkę gorzką. Gorzka ma kapelusz aksamitnie oprószony, niebieskawoszarobrązowy z sinoczarnym środkiem, a jej uszkodzony trzon sączy wodniste, białawe mleczko; pewnie rozdziela je mikroskop.
Więcej z kategorii Grzybówki
