Zdjęcie: Arne Aronsen, Naturhistorisk museum, Universitetet i Oslo · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Vello Liiv · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Alan Rockefeller · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Grzybówka żelatynowoblaszkowa
Mycena vulgaris
Inne nazwy: Grzybówka zwyczajna
Kapelusz 1,5–2 cm, stożkowaty, potem płaski, lepki, okryty galaretowatą błonką, pośrodku ciemnobrązowy, ku brzegowi jasno- lub szarobrązowy. Ostrza bladoszarych blaszek mają oddzielającą się, jaśniejszą błonkę, a kleisty trzon jest górą białawy, dołem ciemnobrązowy. Rośnie latem i jesienią wśród mchów i na igliwiu w borach i lasach mieszanych.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
39 stwierdzeń z Polski, z 5 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2022 r..
Najwięcej stwierdzeń: zachodniopomorskie (12), pomorskie (7), wielkopolskie (7).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Grzybówka żelatynowoblaszkowa ma, jak maczużkowata, kleisty trzon, ale do tego lepki kapelusz, a kapelusz i trzon okrywa u niej odrębna, galaretowata błonka. Jaśniejsza błonka odchodzi też od ostrzy jej blaszek; maczużkowata takiej błonki nie ma.
Grzybówki żelatynowoblaszkowa i cytrynowa mają lepki kapelusz oraz kleisty trzon. Żelatynowoblaszkowa nigdy nie jest jednak żółta – jest brązowa, z ciemnym środkiem kapelusza i jaśniejszą, odstającą błonką na ostrzach blaszek – a cytrynową poznasz po żółtawym do żółtozielonego trzonie.
Więcej z kategorii Grzybówki
