Grzybówka cuchnąca

Mycena olida

Kapelusz 5–15 mm, biały do koloru kości słoniowej, z wiekiem żółknący, zwłaszcza na środku; blaszki białe. Biały, delikatnie owłosiony trzon od nasady przebarwia się na żółtawo, a nawet żółtobrązowo. Rośnie na omszałych, okrytych korą gałęziach drzew liściastych, głównie buków i lip; w Polsce rzadka i zagrożona.

Kategoria

Grzybówki

Sezon

sierpień – październik

Siedlisko

drewno, las liściasty

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — biały. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Spód kapelusza — blaszki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.

Siedlisko — drewno, las liściasty. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Owocowanie — od sierpnia do października.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

17 stwierdzeń z Polski, z 4 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: 2010 r..

Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (9), podlaskie (2), zachodniopomorskie (2).

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Grzybówka cuchnąca

Grzybówka zimowa

Grzybówkę zimową można czasem pomylić z cuchnącą. Cuchnąca ma kapelusz biały do koloru kości słoniowej, żółknący pośrodku, i trzon żółknący od nasady, a zimowa jest zwykle bladobrązowa lub beżowa z ciemniejszym środkiem, choć z wiekiem bywa całkiem biała; pewną różnicę widać pod mikroskopem.

Jadalnośćniejadalnyniejadalny

Kolor kapeluszabiałybrązowy

Spód kapeluszablaszkiblaszki

Siedliskodrewno, liściastyliściasty, drewno

Zgłoś błąd w opisie