
Zdjęcie: Arne Aronsen, Naturhistorisk museum, Universitetet i Oslo · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Grzybówka dwuzarodnikowa
Mycena silvae-nigrae
Kapelusz 1–4,5 cm, ostrostożkowaty, potem płaski z garbkiem, prążkowany i często biało oprószony – za młodu prawie czarnobrązowy, później sepiowy. Długi, cienki trzon u nasady obrastają białe włókna. Miąższ wyraźnie pachnie amoniakiem. Rośnie od kwietnia do czerwca na zbutwiałych pniakach świerków i wśród mchów.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
1 stwierdzenie z Polski, z 1 województwa — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2019 r..
Najwięcej stwierdzeń: zachodniopomorskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Grzybówkę dwuzarodnikową wydzielono z grzybówki alkalicznej i gołym okiem ich nie rozróżnisz – dzieli je liczba zarodników na podstawkach, widoczna dopiero pod mikroskopem. Dwuzarodnikowa pachnie amoniakiem i rośnie wiosną na zbutwiałych pniakach świerków.
Grzybówka dwuzarodnikowa, jak wiosenna, owocnikuje wiosną przy świerkach, ma brązowy kapelusz i podobny zapach. Wiosenna wyrasta jednak zwykle z leżących szyszek jodły i świerka, a dwuzarodnikowa – na zbutwiałych pniakach świerków i wśród mchów, z trzonem obrośniętym u nasady białymi włóknami.


