
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: EmillimeS · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Gerhard Koller (Gerhard) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Arne Aronsen, Naturhistorisk museum, Universitetet i Oslo · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Grzybówka dzwoneczkowata
Mycena tintinnabulum
Kapelusz 0,5–2 cm, dzwonkowaty, w wilgoci lepki, brązowy, sepiowy lub ciemnoczerwonobrązowy; blaszki szare, z wiekiem różowawe. Rośnie zwartymi kępami, nieraz po kilkadziesiąt owocników, na pniakach i kłodach drzew liściastych, zwłaszcza olch i wierzb – od sierpnia do grudnia, także w bezmroźne zimowe dni. Niejadalna: drobna i gorzkawa.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
63 stwierdzenia z Polski, z 13 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: marzec 2026.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (15), zachodniopomorskie (8), podkarpackie (4).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Grzybówka dzwoneczkowata jest dużo mniejsza (kapelusz do 2 cm), brązowa, i pojawia się dopiero późną jesienią i zimą, zwartymi kępami na pniakach drzew liściastych. Grzybówka hełmiasta ma większy, szarobrązowy kapelusz i rośnie od maja do listopada na martwym drewnie. Dzwoneczkowata jest niejadalna.


