Zdjęcie: Convallaria majalis · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Björn S... · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Holger Krisp · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Svencapoeira · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Grzybówka wiosenna
Mycena strobilicola
Kapelusz 0,8–3,8 cm, dzwonkowaty, potem płaski z szerokim garbkiem, lekko śliski, ciemnokasztanowy do sepiowobrązowego, przy brzegu jaśniejszy. Blaszki białawe do bladoszarych, a miąższ pachnie moczem. Owocnikuje od marca do maja na leżących szyszkach jodły i świerka oraz na zagrzebanym drewnie; w Polsce rzadka.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
6 stwierdzeń z Polski, z 2 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2016 r.
Najwięcej stwierdzeń: pomorskie (4), małopolskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Grzybówka wiosenna rośnie wiosną na tych samych szyszkach świerka co szyszkówka świerkowa, ale jej kapelusz jest ciemnokasztanowy, lekko śliski, a miąższ pachnie moczem. Szyszkówka ma matowy kapelusz i cienki, sztywny, lśniący trzon. Szyszkówka jest jadalna, grzybówka niejadalna.
Grzybówka wiosenna pojawia się wiosną na szyszkach świerka i jodły, a szyszkówka tęporozwierkowa jesienią, korzeniastym trzonem sięgając do zagrzebanej szyszki sosny. Grzybówkę zdradza też zapach moczu. Szyszkówka jest jadalna, grzybówka niejadalna.
Grzybówka dwuzarodnikowa, jak wiosenna, owocnikuje wiosną przy świerkach, ma brązowy kapelusz i podobny zapach. Wiosenna wyrasta jednak zwykle z leżących szyszek jodły i świerka, a dwuzarodnikowa – na zbutwiałych pniakach świerków i wśród mchów, z trzonem obrośniętym u nasady białymi włóknami.
Podobne są też: Pieniążniczka szyszkowa
Więcej z kategorii Grzybówki
