Zdjęcie: Gerhard Koller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Adnan Sınar / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Wilhelm Zimmerling PAR · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Gąsówka irysowa
Lepista irina
Kapelusz 5–13 cm, gładki, najpierw białawy, później ochrowobrązowy, w wilgoci lepki i ciemniejszy. Zwarty, biały miąższ pachnie jak korzeń fiołka. Rośnie jesienią wśród liści i traw, głównie w łęgach pod jesionami, w buczynach i parkach; jadalna. Podobna lejkówka liściowa ma cienki miąższ i anyżowy zapach.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
18 stwierdzeń z Polski, z 7 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2021 r..
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (5), kujawsko-pomorskie (2), małopolskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Młode białokrowiaki okazałe bywają mylone z gąsówką irysową. Gąsówkę zdradza zapach korzenia fiołka i kapelusz, który z białawego robi się ochrowobrązowy; białokrowiak pachnie spermą, a jego gęste, zbiegające blaszki brązowieją pod palcem. Gąsówka jest jadalna, białokrowiaka uznaje się za jadalnego tylko za młodu.
Trująca lejkówka liściowa ma cienki miąższ o anyżowym zapachu i białe blaszki lekko zbiegające na trzon. Gąsówka irysowa ma zwarty, biały miąższ pachnący korzeniem fiołka, a jej kapelusz z wiekiem staje się ochrowobrązowy.
Gąsówka kołpaczkowata ma na środku szarawego kapelusza brązowawe, wodniste plamki i pachnie mąką. Gąsówka irysowa ma kapelusz gładki, białawy, potem ochrowobrązowy, a jej biały miąższ pachnie korzeniem fiołka. Obie są jadalne.
Więcej z kategorii Gąsówki
