Gąska szarobrązowa

Tricholoma gausapatum

Wełnisto-zamszowy, brązowoszary kapelusz i sinoszare blaszki, z włóknistą strefą przypominającą pierścień na trzonie. Gatunek skrajnie rzadki i słabo zbadany - w Polsce znane jest zaledwie kilka jego stanowisk, a dane o jadalności są niepewne.

Kategoria

Gąski

Sezon

wrzesień – październik

Siedlisko

las iglasty, las mieszany

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — szary. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Spód kapelusza — blaszki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.

Siedlisko — las iglasty, las mieszany. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Owocowanie — od września do października.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

1 stwierdzenie z Polski — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Gąska szarobrązowa

Gąska ziemistoblaszkowa

Gąska szarobrązowa wygląda jak gąska ziemistoblaszkowa i też nie pachnie mąką, ale ma większe blaszki, nieco wyraźniejszy wzór na kapeluszu i włóknistą strefę na trzonie, przypominającą pierścień. Szarobrązowa jest w Polsce skrajnie rzadka; ziemistoblaszkowa jest pospolita i jadalna.

Jadalnośćniejadalnyjadalny

Kolor kapeluszaszaryszary

Spód kapeluszablaszkiblaszki

Siedliskoiglasty, mieszanyiglasty, mieszany

Zgłoś błąd w opisie