Zdjęcie: Holger Krisp · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Strobilomyces · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Andreas Kunze · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Ian Alexander · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Gąska siarkowa
Tricholoma sulphureum
Cały owocnik - kapelusz, blaszki i miąższ - ma intensywnie siarkowożółtą barwę oraz nieprzyjemny, karbidowy zapach. Rośnie w lasach liściastych i mieszanych; surowa zawiera substancje hemolityczne i jest trująca.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
138 stwierdzeń z Polski, z 14 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 22 września 2026.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (25), zachodniopomorskie (21), śląskie (7).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Gąskę siarkową zdradza żółty miąższ, rzadko rozstawione blaszki i przykry, karbidowy zapach. Gąska zielonka ma miąższ biały, gęste blaszki i woń mączną. Siarkowa jest trująca, więc każdy owocnik warto przekroić i powąchać.
Gąska siarkowa jest cała intensywnie siarkowożółta — kapelusz, blaszki i miąższ — i pachnie karbidem, a gąska nieprzyjemna ma niepozorny, białawy kapelusz i zapach gazu świetlnego. Siarkowa jest trująca, nieprzyjemna niejadalna.
Więcej z kategorii Gąski
