Zdjęcie: Reinhold Möller Ermell · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Andreas Kunze · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: bjoerns · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: David Callender · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Dzwonkówka gwiaździstozarodnikowa
Entoloma conferendum
Inne nazwy: Wieruszka gwiaździstozarodnikowa
Kapelusz 1,5–4 cm, stożkowaty, później łukowaty z garbem, na mokro ciemnobrązowy z bruzdowanym brzegiem, po wyschnięciu szarokremowy. Szarobrązowy trzon zdobią podłużne, srebrzystobiałe włókienka, często lekko skręcone; miąższ pachnie i smakuje zjełczale. Rośnie od wiosny do jesieni na kwaśnych glebach – na łąkach, torfowiskach i w wilgotnych lasach.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
66 stwierdzeń z Polski, z 12 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2023 r..
Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (15), wielkopolskie (6), pomorskie (5).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Dzwonkówkę trującą można pomylić z dzwonkówką gwiaździstozarodnikową. Trująca jest dużo większa (do 20 cm), biaława do szaroochrowej, z łososiowymi blaszkami u starszych okazów i mączno-ogórkowym zapachem; gwiaździstozarodnikowa ma mały, ciemnobrązowy kapelusz i trzon w srebrzystych włókienkach. Duża dawka trującej może zabić.
Dzwonkówka gwiaździstozarodnikowa ma wyraźny garb i podłużnie żłobiony trzon zdobiony srebrzystymi włókienkami. Dzwonkówka ochrowa ma trzon gładki, jasnobrązowy i kruchy, a kapelusz jasnoochrowy, w wilgoci pomarańczowobrązowy.
Więcej z kategorii Dzwonkówki
