Dzwonkówka infułowata

Entoloma infula

Kapelusz 1–4,5 cm, stożkowato-dzwonkowaty, później spłaszczony, z wyraźnym garbkiem i mocno falistym brzegiem; na mokro ochrowy do sepiowego, po wyschnięciu ochrowoszary i błyszczący. Blaszki z białych stają się czysto różowe. Rośnie wśród traw pod świerkami i sosnami oraz na ubogich murawach.

Kategoria

Dzwonkówki

Sezon

sierpień – październik

Siedlisko

las iglasty, łąka

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — brązowy. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Spód kapelusza — blaszki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.

Siedlisko — las iglasty, łąka. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Owocowanie — od sierpnia do października.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

6 stwierdzeń z Polski, z 3 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: 2021 r..

Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (2), zachodniopomorskie (2), świętokrzyskie (1).

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Dzwonkówka infułowata

Dzwonkówka niewielka

Dzwonkówka niewielka jest bardzo podobna do dzwonkówki infułowatej i pewnie rozdziela je mikroskop. W terenie niewielka bywa ciemnobrązowa i prążkowana niemal do środka, z trzonem wyraźnie bardziej szarym niż kapelusz, a infułowata ma mocno falisty brzeg.

Jadalnośćniejadalnyniejadalny

Kolor kapeluszabrązowybrązowy

Spód kapeluszablaszkiblaszki

Siedliskoiglasty, łąkałąka

Zgłoś błąd w opisie