Dzwonkówka ochrowa

Entoloma cetratum

Kapelusz 1–4 cm, stożkowato-dzwonkowaty, potem płaski, jasnoochrowobrązowy, w wilgoci pomarańczowobrązowy i prążkowany przy brzegu. Blaszki z żółtawobrązowych stają się różowe, trzon jasnobrązowy, kruchy i pusty. Rośnie małymi grupami wśród igieł na kwaśnych, piaszczystych glebach w borach, a także na wrzosowiskach, wydmach i wśród torfowców; niejadalna.

Kategoria

Dzwonkówki

Sezon

maj – wrzesień

Siedlisko

las iglasty, las mieszany, łąka

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — brązowy. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Spód kapelusza — blaszki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.

Siedlisko — las iglasty, las mieszany, łąka. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Owocowanie — od maja do września.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

45 stwierdzeń z Polski, z 9 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: 2021 r..

Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (12), pomorskie (11), podlaskie (3).

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Dzwonkówka ochrowa

Dzwonkówka gwiaździstozarodnikowa

Dzwonkówka gwiaździstozarodnikowa ma wyraźny garb i podłużnie żłobiony trzon zdobiony srebrzystymi włókienkami. Dzwonkówka ochrowa ma trzon gładki, jasnobrązowy i kruchy, a kapelusz jasnoochrowy, w wilgoci pomarańczowobrązowy.

Jadalnośćniejadalnyniejadalny

Kolor kapeluszabrązowybrązowy

Spód kapeluszablaszkiblaszki

Siedliskoiglasty, mieszany, łąkałąka, iglasty, mieszany

Zgłoś błąd w opisie