
Zdjęcie: Convallaria majalis · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Christine Braaten / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Rocky Houghtby / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: HenkvD · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Czubajeczka ostrołuskowa
Echinoderma asperum
Inne nazwy: Jeżoskórka ostrołuskowa
Brązowy kapelusz 5–12 cm pokryty sterczącymi, piramidkowatymi, czarnobrązowymi łuskami, które z wiekiem odpadają. Blaszki gęste, białe, rozwidlone; trzon z bulwką i szerokim, zwisającym pierścieniem, a miąższ o przykrym zapachu przypominającym tęgoskóra cytrynowego. Rośnie od sierpnia do października w lasach, parkach i ogrodach. Lekko trujący – powoduje wymioty i biegunkę.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
122 stwierdzenia z Polski, z 14 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 24 września 2026. W ostatnich 30 dniach: 1 stwierdzenie — co jeszcze znaleziono.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (26), wielkopolskie (18), zachodniopomorskie (18).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Czubajeczka ostrołuskowa bywa mylona z rzadką czubajeczką czarnoostrzową. Czarnoostrzowa jest ciemniejsza, ma ostrza blaszek nakrapiane na czarno i trzon w czarnobrązowych łuskach, u góry wydzielający bursztynowe krople; ostrołuskowa ma białe, rozwidlone blaszki i szeroki, zwisający pierścień. Ostrołuskowa jest lekko trująca.
Jeżoskórka ciernista jest mniejsza, ma cielistobrązowy kapelusz w ostrych, kolczastych brodawkach, a jej trzon pod nietrwałym pierścieniem pokrywają ostre łuseczki. Czubajeczka ostrołuskowa ma większy, brązowy kapelusz w piramidkowatych łuskach i szeroki, zwisający pierścień. Ostrołuskowa jest lekko trująca.


