Czubajeczka rzodkiewkowata

Lepiota erminea

Biaława czubajeczka bardzo podobna do czubajeczki tarczowatej – dawniej uważano ją nawet za jej białą odmianę. Rośnie na łąkach, pastwiskach i w ogrodach; w Polsce notowana pod olszami, wierzbami i świerkiem, ale wyłącznie przed II wojną światową, i dziś uznawana za wymarłą. Prawdopodobnie trująca.

Kategoria

Pozostałe

Sezon

sierpień – październik

Siedlisko

łąka, las liściasty

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — biały. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Spód kapelusza — blaszki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.

Siedlisko — łąka, las liściasty. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Owocowanie — od sierpnia do października.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

24 stwierdzenia z Polski, z 7 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: sierpień 2025.

Najwięcej stwierdzeń: mazowieckie (6), lubuskie (2), podlaskie (2).

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Czubajeczka rzodkiewkowata

Czubajeczka tarczowata

Czubajeczka rzodkiewkowata jest biaława i tak podobna do czubajeczki tarczowatej, że dawniej uznawano ją za jej białą odmianę. Tarczowata ma rdzawobrązowy garbek, ochrowe łuski w kręgach i trzon w wełnistych łuskach. Rzodkiewkowatą notowano w Polsce tylko przed II wojną światową; obie są prawdopodobnie trujące.

Jadalnośćtrującytrujący

Kolor kapeluszabiałybrązowy

Spód kapeluszablaszkiblaszki

Siedliskołąka, liściastyliściasty, iglasty, łąka

Zgłoś błąd w opisie