Zdjęcie: Ian Alexander · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: relew · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Czubajeczka czarnoostrzowa
Echinoderma hystrix
Inne nazwy: Jeżoskórka czarnoostrzowa
Kapelusz około 5 cm, gęsto pokryty ciemnymi, piramidalnymi łuseczkami, które łatwo się ścierają. Blaszki białe, z ostrzem pod lupą czarno nakrapianym; trzon w czarnobrązowych łuskach, u góry biały i wydzielający bursztynowe krople, z błoniastym pierścieniem. Rośnie na próchnicznej, wapiennej glebie, zwykle pod bukami, grabami i dębami. Rzadka.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
2 stwierdzenia z Polski, z 2 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2006 r..
Najwięcej stwierdzeń: lubuskie (1), podlaskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Czubajeczka ostrołuskowa bywa mylona z rzadką czubajeczką czarnoostrzową. Czarnoostrzowa jest ciemniejsza, ma ostrza blaszek nakrapiane na czarno i trzon w czarnobrązowych łuskach, u góry wydzielający bursztynowe krople; ostrołuskowa ma białe, rozwidlone blaszki i szeroki, zwisający pierścień. Ostrołuskowa jest lekko trująca.
Czubajeczka czarnoostrzowa ma ostrza blaszek czarno nakrapiane (widać to przez lupę) i trzon w czarnobrązowych łuskach, u góry wydzielający bursztynowe krople. Jeżoskórka ciernista ma cielistobrązowy kapelusz z ostrymi brodawkami i trzon z korzeniastą podstawą oraz pajęczynowatym pierścieniem.
Więcej z kategorii Pozostałe
