Zdjęcie: Rui Oliveira Costa · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Ian Dodd (kk) Australia / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Henk Monster · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Czernidłaczek pniowy
Coprinellus truncorum
Inne nazwy: Czernidłak pniowy
Kapelusz do 5 cm, jajowaty, potem stożkowaty, ochrowy z białawymi strzępkami osłony, w końcu czernieje i w wilgoci rozpływa się. Rośnie od czerwca do września na próchniejących pniakach, zwłaszcza topól i wierzb, w lasach i parkach, a także na cmentarzach. Niemal nie do odróżnienia od czernidłaczka błyszczącego – ma tylko gładki, nieoprószony trzon.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
31 stwierdzeń z Polski, z 8 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2021 r.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (6), pomorskie (3), wielkopolskie (3).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Czernidłaczek pniowy jest w terenie niemal nie do odróżnienia od czernidłaczka błyszczącego; ma gładki, nieoprószony trzon, a środek kapelusza raczej szarawy niż brązowy. Błyszczący częściej rośnie w kępach. Pewną różnicę widać pod mikroskopem, a część autorów uważa oba za jeden gatunek.
Czernidłaczek pniowy i czernidłaczek pniakowy są bardzo podobne: oba mają ochrowe, żłobkowane kapelusze z kłaczkami osłony i rozpływające się blaszki. Pniowy dorasta do 5 cm i rośnie zwykle na pniakach topól i wierzb, ale pewnie rozdziela je dopiero mikroskop.
Więcej z kategorii Czernidłakowate
