
Zdjęcie: Byrain · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Kat · CC0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Topher Mueller · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Kat · CC0 · źródło: Wikimedia Commons
Czernidłaczek kłaczkowaty
Coprinellus flocculosus
Inne nazwy: Czernidłak kłaczkowaty
Kapelusz najpierw jajowaty, potem stożkowato-dzwonkowaty, do 4 cm szerokości, żółtawy do musztardowobrązowego, obsypany białawymi kłaczkami osłony. Blaszki z kremowych stają się czarniawe i rozpływają się. Rośnie na resztkach drewna i rozkładającej się słomie, także zmieszanej z łajnem; w Polsce rzadki.
Na co patrzeć
Sezon
Sezonu owocowania tego gatunku nie udało się ustalić: źródła, z których korzystamy, nie podają go wprost, a notowań z Polski i reszty Europy jest za mało, by go wyznaczyć.
W Polsce
19 stwierdzeń z Polski, z 8 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: lipiec 2026.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (4), kujawsko-pomorskie (2), mazowieckie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Czernidłaczek kłaczkowaty rośnie w rozproszeniu na trocinach, zrębkach i słomie, a jego kapelusz pokrywają filcowate, białawe kłaczki zamiast połyskliwych grudek. Czernidłaczek błyszczący tworzy kępy u podstawy drzew i na pniakach. U nasady trzonu kłaczkowatego bywa cienki kołnierzyk z resztek osłony.
Czernidłaczek domowy ma płowobrązowy kapelusz z ziarnistą osłoną, rośnie głównie na kłodach i pniach drzew liściastych i bywa u niego widoczny pomarańczowy kożuch grzybni. Czernidłaczek kłaczkowaty jest żółtawy do musztardowego i rośnie na gnijącej słomie lub resztkach drewna.
Czernidłaczek kłaczkowaty rośnie głównie na kompoście, gnijącej słomie i glebie bogatej w azot, a jego kapelusz ma brązowawy szczyt. Czernidłak srokaty za młodu jest gęsto okryty białymi włoskami jak zajęcza łapka i rośnie pojedynczo na zakopanym drewnie lub trocinach.


