Zdjęcie: Holger Krisp · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Tim Sage · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Dwergenpaartje · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jengod · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Czernidłak srokaty
Coprinopsis lagopus
Inne nazwy: Czernidłówka srokata
Młody kapelusz jest walcowaty i gęsto okryty białymi włoskami, co przypomina zajęczą łapkę; szybko się rozpościera, wywija brzegi, szarzeje i w ciągu kilku godzin rozpływa się. Trzon długi, biały i kruchy. Rośnie pojedynczo w lasach, ogrodach i na łąkach, na zakopanym drewnie i trocinach; niejadalny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
66 stwierdzeń z Polski, z 11 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 23 września 2026. W ostatnich 30 dniach: 1 stwierdzenie — co jeszcze znaleziono.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (33), podkarpackie (6), małopolskie (4).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Coprinopsis lagopides wygląda jak czernidłak srokaty, ale rośnie zwykle na pogorzeliskach, zwęglonym drewnie lub próchnicy i rozpływa się szybciej i całkowicie. Czernidłak srokaty wybiera zakopane drewno i trociny; pewną różnicę pokazuje mikroskop.
Czernidłaczek kłaczkowaty rośnie głównie na kompoście, gnijącej słomie i glebie bogatej w azot, a jego kapelusz ma brązowawy szczyt. Czernidłak srokaty za młodu jest gęsto okryty białymi włoskami jak zajęcza łapka i rośnie pojedynczo na zakopanym drewnie lub trocinach.
Więcej z kategorii Czernidłakowate
