Częsta pomyłka
Czernidłaczek błyszczący czy czernidłaczek pniowy?
Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.
warunkowo jadalny
niejadalnyCzernidłaczek pniowy to gatunek niejadalny — bez wartości kulinarnej albo o niepewnej jadalności. W atlasie „niejadalny” nie znaczy „bezpieczny”: jeśli nie masz pewności, co znalazłeś, nie zbieraj go.
Także czernidłaczek błyszczący to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.
Jak je odróżnić
Czernidłaczek pniowy jest w terenie niemal nie do odróżnienia od czernidłaczka błyszczącego; ma gładki, nieoprószony trzon, a środek kapelusza raczej szarawy niż brązowy. Błyszczący częściej rośnie w kępach. Pewną różnicę widać pod mikroskopem, a część autorów uważa oba za jeden gatunek.
Cechy obok siebie
Sezon
Oba gatunki owocują od czerwca do września — wtedy łatwo o pomyłkę.
Opisy
Czernidłaczek błyszczący
Dzwonkowaty, bruzdowany kapelusz żółtobrązowy, u młodych okazów obsypany lśniącymi ziarenkami osłony; blaszki z białych stają się czarne, a w wilgoci rozpływają się. Rośnie gęstymi kępami od maja do listopada na butwiejących pniakach w lasach, parkach i ogrodach. Jadalne są tylko młode owocniki; bywa podejrzewany o zatrucia w połączeniu z alkoholem.
Więcej o gatunku →Czernidłaczek pniowy
Kapelusz do 5 cm, jajowaty, potem stożkowaty, ochrowy z białawymi strzępkami osłony, w końcu czernieje i w wilgoci rozpływa się. Rośnie od czerwca do września na próchniejących pniakach, zwłaszcza topól i wierzb, w lasach i parkach, a także na cmentarzach. Niemal nie do odróżnienia od czernidłaczka błyszczącego – ma tylko gładki, nieoprószony trzon.
Więcej o gatunku →Te gatunki zestawiają artykuły Wikipedii: Coprinellus micaceus (en), Czernidłaczek pniowy (pl), Coprinellus truncorum (en). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.