Częsta pomyłka
Czernidłaczek błyszczący czy czernidłaczek kanciastozarodnikowy?
Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.
warunkowo jadalny
niejadalnyCzernidłaczek kanciastozarodnikowy to gatunek niejadalny — bez wartości kulinarnej albo o niepewnej jadalności. W atlasie „niejadalny” nie znaczy „bezpieczny”: jeśli nie masz pewności, co znalazłeś, nie zbieraj go.
Także czernidłaczek błyszczący to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.
Jak je odróżnić
Czernidłaczka kanciastozarodnikowego trudno odróżnić od czernidłaczka błyszczącego: ma matowy kapelusz bez połyskliwych ziarenek, a ostrza jego blaszek nie są białe. Rośnie w małych grupkach na wypaleniskach; pewne oznaczenie daje dopiero mikroskop.
Cechy obok siebie
Sezon
Oba gatunki owocują od lipca do września — wtedy łatwo o pomyłkę.
Opisy
Czernidłaczek błyszczący
Dzwonkowaty, bruzdowany kapelusz żółtobrązowy, u młodych okazów obsypany lśniącymi ziarenkami osłony; blaszki z białych stają się czarne, a w wilgoci rozpływają się. Rośnie gęstymi kępami od maja do listopada na butwiejących pniakach w lasach, parkach i ogrodach. Jadalne są tylko młode owocniki; bywa podejrzewany o zatrucia w połączeniu z alkoholem.
Więcej o gatunku →Czernidłaczek kanciastozarodnikowy
Kapelusz 0,5–3 cm, długo dzwonkowaty, rdzawoochrowy do ciemnobrązowego, silnie bruzdowany z wyjątkiem ciemniejszego szczytu; brzeg przy rozpościeraniu pęka. Blaszki z białych czernieją i rozpływają się, trzon pusty, białawy. Rośnie w drugiej połowie lata, w małych grupkach na wypaleniskach z węglem drzewnym; dość rzadki.
Więcej o gatunku →Te gatunki zestawiają artykuły Wikipedii: Czernidłaczek błyszczący (pl), Tulosesus angulatus (pl). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.