Częsta pomyłka
Czernidłaczek błyszczący czy czernidłaczek domowy?
Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.
warunkowo jadalny
niejadalnyCzernidłaczek domowy to gatunek niejadalny — bez wartości kulinarnej albo o niepewnej jadalności. W atlasie „niejadalny” nie znaczy „bezpieczny”: jeśli nie masz pewności, co znalazłeś, nie zbieraj go.
Także czernidłaczek błyszczący to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.
Jak je odróżnić
Czernidłaczek domowy i czernidłaczek błyszczący mają żłobkowane kapelusze obsypane ziarenkami osłony i czerniejące blaszki. Błyszczący zwykle rośnie w dużych kępach, a u podstawy domowego bywa widoczny jaskrawopomarańczowy kożuch grzybni; pewną różnicę dają dopiero zarodniki pod mikroskopem.
Cechy obok siebie
Sezon
Oba gatunki owocują od maja do września — wtedy łatwo o pomyłkę.
Opisy
Czernidłaczek błyszczący
Dzwonkowaty, bruzdowany kapelusz żółtobrązowy, u młodych okazów obsypany lśniącymi ziarenkami osłony; blaszki z białych stają się czarne, a w wilgoci rozpływają się. Rośnie gęstymi kępami od maja do listopada na butwiejących pniakach w lasach, parkach i ogrodach. Jadalne są tylko młode owocniki; bywa podejrzewany o zatrucia w połączeniu z alkoholem.
Więcej o gatunku →Czernidłaczek domowy
Kapelusz do 6 cm, żłobkowany, kremowy z ochrowobrązowym środkiem i białymi ziarenkami osłony, z wiekiem szaroczarny i nagi. Blaszki czernieją, trzon biały i kruchy; u podstawy bywa widoczny jaskrawopomarańczowy kożuch grzybni. Rośnie od maja do września na butwiejącym drewnie i liściach w lasach, parkach i ogrodach.
Więcej o gatunku →Te gatunki zestawiają artykuły Wikipedii: Czernidłaczek błyszczący (pl), Czernidłaczek podwórzowy (pl). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.