Częsta pomyłka
Czernidłaczek błyszczący czy czernidłaczek pniakowy?
Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.
warunkowo jadalny
niejadalnyCzernidłaczek pniakowy to gatunek niejadalny — bez wartości kulinarnej albo o niepewnej jadalności. W atlasie „niejadalny” nie znaczy „bezpieczny”: jeśli nie masz pewności, co znalazłeś, nie zbieraj go.
Także czernidłaczek błyszczący to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.
Jak je odróżnić
Czernidłaczek pniakowy wygląda tak samo jak czernidłaczek błyszczący i rośnie w podobnych miejscach, dlatego zwykle bierze się go za ten pospolity gatunek. Odróżnić je można wyłącznie pod mikroskopem.
Cechy obok siebie
Sezon
Oba gatunki owocują od sierpnia do października — wtedy łatwo o pomyłkę.
Opisy
Czernidłaczek błyszczący
Dzwonkowaty, bruzdowany kapelusz żółtobrązowy, u młodych okazów obsypany lśniącymi ziarenkami osłony; blaszki z białych stają się czarne, a w wilgoci rozpływają się. Rośnie gęstymi kępami od maja do listopada na butwiejących pniakach w lasach, parkach i ogrodach. Jadalne są tylko młode owocniki; bywa podejrzewany o zatrucia w połączeniu z alkoholem.
Więcej o gatunku →Czernidłaczek pniakowy
Kapelusz do 3 cm, jajowaty, potem wypukły, promieniście żłobkowany, ochrowobrązowy z ciemniejszym szczytem i kłaczkami osłony. Czarniejące blaszki rozpływają się w czarny płyn. Rośnie na próchniejących gałązkach, drewnie i liściach; łatwo go wziąć za pospolitego czernidłaczka błyszczącego.
Więcej o gatunku →Te gatunki zestawia artykuł Wikipedii: Czernidłaczek pniakowy (pl). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.