Gatunek
Wróć do atlasu
jadalny

Borowik żonkilowy

Sutorius junquilleus

Cytrynowożółty, z czasem pomarańczowy kapelusz i jaskrawożółty trzon w brązowoczerwone plamki. Cały owocnik gwałtownie sinieje po dotknięciu; w Polsce bardzo rzadki, głównie pod dębami.

Kategoria
Borowiki
Sezon
lipiec – październik
Siedlisko
las liściasty
Spód kapelusza
rurki
Kapelusz
żółty

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — żółty. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.
Spód kapelusza — rurki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.
Siedlisko — las liściasty. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.
Owocowanie — od lipca do października.

Sezon

W Polsce

W bazie GBIF nie ma jeszcze stwierdzeń tego gatunku z Polski (stan na 18 października 2026). To nie znaczy, że tu nie rośnie — zwykle tylko tyle, że nikt go nie zgłosił.

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Borowik żonkilowy (Sutorius junquilleus)
Borowik żonkilowy
Piaskowiec modrzak (Gyroporus cyanescens)
Piaskowiec modrzak

Oba grzyby gwałtownie sinieją po dotknięciu. Piaskowiec modrzak ma jednak mniej jaskrawy, kremowo-siarkowy kapelusz i białe rurki, a rośnie tylko na piaszczystych glebach. Borowik żonkilowy jest cytrynowożółty, ma trzon w brązowoczerwone plamki i rośnie głównie pod dębami. Oba są jadalne.

Borowik żonkilowyPiaskowiec modrzak
Jadalnośćjadalnyjadalny
Kolor kapeluszażółtyżółty
Spód kapeluszarurkirurki
Siedliskoliściastyliściasty, mieszany

Więcej z kategorii Borowiki

Cała kategoria: Borowiki

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.