
Zdjęcie: Max Danz · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: paulanimigean · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Max Danz · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: paulanimigean · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Borowik krępy
Imperator torosus
Inne nazwy: Imperator krępy, Borowik ciężki
Wyjątkowo ciężki, krępy borowik z kapeluszem do 20 cm – za młodu żółtym, potem ochrowym, w końcu ciemnobrązowym; ucisk barwi go na wiśniowo lub bordowo, a później sinoszaro. Pory żółte, trzon winnoczerwony do czerniawego. Rośnie latem i jesienią pod grabami, dębami i bukami na ciepłych, wapiennych glebach; to jeden z najrzadszych borowików Europy.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
W bazie GBIF nie ma jeszcze stwierdzeń tego gatunku z Polski (stan na 18 października 2026). To nie znaczy, że tu nie rośnie — zwykle tylko tyle, że nikt go nie zgłosił.
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Dawne zatrucia przypisywane borowikowi ponuremu tłumaczy się dziś najpewniej pomyłką z borowikiem krępym. Ponury ma kremowooliwkowy kapelusz, pomarańczowe pory i trzon w ciemną siateczkę; krępy jest masywniejszy, ma żółte pory, winnoczerwony trzon i kapelusz bordowiejący od ucisku. Ponury jest jadalny dopiero po długim gotowaniu.
Borowik korzeniasty ma jasnoszary, zamszowy kapelusz, trzon zwężony ku dołowi jak korzeń i wyraźnie gorzki miąższ. Borowik krępy jest ciężki, z kapeluszem do 20 cm, który po ucisku robi się wiśniowy lub bordowy, i winnoczerwonym trzonem. Oba są niejadalne.
Borowik rudopurpurowy ma czerwony, plamisto purpurowy kapelusz i żółte rurki, które natychmiast błękitnieją na powietrzu. Borowik krępy ma kapelusz żółty, potem ochrowy do ciemnobrązowego, bordowiejący od ucisku; pewnie rozróżnia się je odczynnikami chemicznymi. Rudopurpurowy jest trujący, krępy niejadalny; oba są skrajnie rzadkie.
Podobne są też: Imperator żółtomiedziany


