Groźna pomyłka
Bruzdniczek największy czy lejkówka jadowita?
Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.
warunkowo jadalny
trującyLejkówka jadowita to gatunek trujący. Jeśli nie masz pewności, który z nich znalazłeś, nie zbieraj go — a zebrane grzyby pokaż grzyboznawcy w stacji sanepidu. Przy podejrzeniu zatrucia dzwoń na 112.
Także bruzdniczek największy to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.
Jak je odróżnić
Lejkówka jadowita, która może być śmiertelnie trująca, bywa mylona z bruzdniczkiem największym. Bruzdniczek pachnie świeżą mąką, jego blaszki łatwo odchodzą od kapelusza i z wiekiem różowieją, a wysyp zarodników jest różowy; lejkówka ma biały wysyp, jest drobna i rośnie w trawie na trawnikach i łąkach.
Cechy obok siebie
Sezon
Oba gatunki owocują od sierpnia do listopada — wtedy łatwo o pomyłkę.
Opisy
Bruzdniczek największy
Biały lub białoszarawy kapelusz 3–10 cm, z wiekiem lejkowaty, o stale podwiniętym brzegu; gęste, zbiegające blaszki z białych stają się różowawe. Miąższ pachnie świeżą mąką. Rośnie gromadnie od lipca do listopada w widnych miejscach lasów, często wśród mchów. Jadalny, lecz łatwo go pomylić z groźnie trującymi białymi lejkówkami.
Więcej o gatunku →Lejkówka jadowita
Mały, białawy lub kremowoochrowy, lekko oprószony kapelusz do 3–4 cm, z wiekiem lejkowaty; blaszki gęste, białe, zbiegające. Rośnie od sierpnia do grudnia w trawie: na trawnikach, łąkach, pastwiskach i przydrożach. Bywa mylona z jadalnym twardzioszkiem przydrożnym. Może być śmiertelnie trująca – zawiera dużo muskaryny.
Więcej o gatunku →Te gatunki zestawiają artykuły Wikipedii: Clitopilus prunulus (en), Clitocybe rivulosa (en). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.