
Zdjęcie: Gerhard Koller (Gerhard) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: rainerburkard · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Patrick Hacker · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: katrin_simon · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Włochatka ciemna
Coriolopsis gallica
Jednoroczna huba do 10 cm, konsolowata lub poduszkowata, z guzowatym wierzchem gęsto pokrytym miękkimi włoskami – kremowożółtym, potem orzechowobrązowym. Pory duże, kanciaste, białawe do kremowobeżowych; miąższ korkowaty, z wiekiem brązowy. Rośnie na martwym drewnie drzew liściastych w lasach, parkach i przy drogach; w Polsce rzadka.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
35 stwierdzeń z Polski, z 7 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: wrzesień 2025.
Najwięcej stwierdzeń: podlaskie (13), wielkopolskie (4), dolnośląskie (3).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Włochatka jasna ma jaśniejszy, białawy wierzch pokryty kępkami szorstkich włosków i rośnie najczęściej na topolach i wierzbach. Włochatka ciemna jest kremowożółta, potem orzechowobrązowa, gęsto porośnięta miękkimi włoskami, a jej korkowaty miąższ z wiekiem brązowieje.
Wrośniak szorstki także jest owłosiony, ale jaśniejszy i ma cieńszy, płaski owocnik; rośnie przez cały rok na suchym drewnie w słonecznych miejscach. Włochatka ciemna jest grubsza, konsolowata lub poduszkowata, kremowożółta, potem orzechowobrązowa, z dużymi, kanciastymi porami.


