
Zdjęcie: gailhampshire from Cradley, Malvern, U.K · CC BY 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jason Hollinger · CC BY 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: GLJIVARSKO DRUSTVO NIS from Serbia · CC BY 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Mike Pennington · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Wilgotnica karminowa
Hygrocybe punicea
Duża wilgotnica: kapelusz 5–12 cm, zawsze z garbem, lepki, za młodu szkarłatny, potem krwistoczerwony, w końcu żółtoczerwony; blaszki żółtawe, trzon czerwony z jaśniejszą nasadą. Od sierpnia do października na łąkach podgórskich i górskich. Uchodzi za jadalną, ale kumuluje kadm i jest rzadka – lepiej jej nie zbierać.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
11 stwierdzeń z Polski, z 2 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2019 r.
Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (4), podkarpackie (3).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Wilgotnicę okazałą dawniej mylono z wilgotnicą karminową. Okazała ma suchy, jaśniej szkarłatny kapelusz, spłaszczony, często skręcony trzon i przy suszeniu lub roztarciu pachnie miodem; karminowa ma kapelusz lepki, ciemniej czerwony i włóknisty, mniej więcej okrągły trzon.
Wilgotnicę czerniejącą łatwo poznać po ostro stożkowatym kapeluszu młodych owocników i czernieniu całego grzyba od dotyku i z wiekiem. Wilgotnica karminowa jest dużo większa, krwistoczerwona i nie czernieje. Czerniejąca jest lekko trująca, a rzadkiej, kumulującej kadm karminowej lepiej nie zbierać.
Wilgotnica karminowa za młodu jest ciemnoczerwona, starsza ma bardziej szorstki trzon, a jej kapelusz zawsze ma garb. Wilgotnica ozdobna szybko płowieje ze szkarłatnej do pomarańczowej lub złocistożółtej i ma cytrynowe do złotożółtych blaszki.
Podobne są też: Wilgotnica szkarłatna


