
Zdjęcie: moi-même · Public domain · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: sgillies · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Peachyeung316 · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: TuscanyEvents · CC BY 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Trufla czarnozarodnikowa
Tuber melanosporum
Inne nazwy: Trufla perygordzka
Bulwiasta trufla 2–8 cm o ciemnej, czarnobrązowej skórce z kanciastymi brodawkami; w przekroju fioletowoczarna z białawym lub różowawym marmurkiem. Dojrzewa od października do lutego pod dębami i leszczynami na wapiennym podłożu. Jeden z najdroższych grzybów jadalnych, używany jako przyprawa i szukany z pomocą psów.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
4 stwierdzenia z Polski — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 1979 r..
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Trufla czarnozarodnikowa ma czarniawą skórkę z drobnymi, wielokątnymi brodawkami, a w przekroju jest fioletowoczarna z białawym marmurkiem. Jeleniak sarni jest żółtawobrązowy, pod skórką ma grubą białą warstwę, a w środku ciemny, pylisty proszek zarodników. Trufla jest jadalna, jeleniak nie.
Trufla letnia ma wnętrze żółtawe do oliwkowobrązowego z białym marmurkiem, którego żyłki zawsze pozostają białe, a trufla czarnozarodnikowa — fioletowoczarne, z żyłkami zmieniającymi barwę na powietrzu. Letnia dojrzewa od sierpnia, czarnozarodnikowa od października; obie są jadalne.
Trufla zimowa jest drobna (do 1,6 cm), z szarobrązowym miąższem, w którym białe żyłki nie zmieniają barwy, a trufla czarnozarodnikowa dorasta do 8 cm i ma wnętrze fioletowoczarne, z żyłkami zmieniającymi kolor na powietrzu. Obie dojrzewają zimą i są jadalne.


