
Zdjęcie: James Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: MichellePrice_CJBG · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Zdjęcie: Svencapoeira · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Strzępiak płowy
Inocybe cervicolor
Inne nazwy: Włókniak płowy
Płowy, z oliwkowym odcieniem, włókienkowato-łuseczkowaty kapelusz do 5 cm z długo podwiniętym brzegiem; trzon wysoki, czerwonawy od włókienek. Miąższ lekko różowieje i cuchnie zepsutym serem, stęchłymi szmatami lub fermentującym moszczem. Rośnie pod świerkami i modrzewiami na podłożu wapiennym.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
4 stwierdzenia z Polski, z 1 województwa — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2020 r.
Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (4).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Strzępiak stęchły ma kapelusz niemal bez łusek, z mocniejszymi czerwonymi tonami, a jego blaszki i trzon czerwienieją po uciśnięciu. Strzępiak płowy jest łuseczkowaty, z długo podwiniętym brzegiem, i cuchnie zepsutym serem lub stęchłymi szmatami; różni je też zapach. Oba są trujące.
Włókniak czerwonowinny ma kapelusz pokryty brudnowiśniowymi włókienkami, a trzon ku nasadzie brudnoróżowy do fioletowego; rośnie pod grabami, bukami i dębami. Strzępiak płowy jest płowy z oliwkowym odcieniem i rośnie pod świerkami i modrzewiami. Oba odrażająco cuchną i oba są trujące.


