
Zdjęcie: Tõnu Ploompuu · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Tõnu Ploompuu · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Stożkówka wielkogłowa
Conocybe macrocephala
Kapelusz 1,5–3 cm, dzwonkowaty, potem płaskowypukły z garbkiem, świeży brązowy do rdzawobrązowego i prążkowany, przy wysychaniu blednie od brzegu aż do ochrowego lub niemal białawego; blaszki ochrowe do pomarańczowobrązowych. Rośnie od lata do jesieni na ziemi w lasach liściastych.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
10 stwierdzeń z Polski, z 5 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2020 r..
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (5), wielkopolskie (2), kujawsko-pomorskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Stożkówka czerwcowa ma mniejsze owocniki, a jej trzon kończy się wyraźną bulwką; rośnie od kwietnia w borach, na poboczach i wypaleniskach. Stożkówka wielkogłowa ma kapelusz 1,5–3 cm z garbkiem, blednący od brzegu przy wysychaniu, i rośnie w lasach liściastych; resztę różnic widać pod mikroskopem.
