Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Stożkówka czerwcowa
Conocybe juniana
Stożkowaty, higrofaniczny kapelusz 1–2 cm, jasnoochrowy, w wilgoci brązowawy; blaszki żółtobrązowe, szybko czerwieniejące, a trzon z wyraźną bulwką u podstawy. Rośnie od kwietnia do listopada w borach, na poboczach, brzegach rzek, nieużytkach i wypaleniskach, często wśród mchów.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
20 stwierdzeń z Polski, z 11 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2021 r..
Najwięcej stwierdzeń: podlaskie (7), wielkopolskie (3), łódzkie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Stożkówka omączonotrzonowa jest, przynajmniej za młodu, jasnopomarańczowoczerwona, ma lśniący, prążkowany kapelusz i biało omączony trzon; prawdopodobnie trująca. Stożkówka czerwcowa ma jasnoochrowy kapelusz, blaszki szybko czerwieniejące i wyraźną bulwkę u nasady trzonu.
Stożkówka czerwcowa ma mniejsze owocniki, a jej trzon kończy się wyraźną bulwką; rośnie od kwietnia w borach, na poboczach i wypaleniskach. Stożkówka wielkogłowa ma kapelusz 1,5–3 cm z garbkiem, blednący od brzegu przy wysychaniu, i rośnie w lasach liściastych; resztę różnic widać pod mikroskopem.
Więcej z kategorii Pozostałe
