
Zdjęcie: Gerhard Koller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Andreas Kunze · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Svencapoeira · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Paul Cook · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Skórniczek jałowcowy
Amylostereum laevigatum
Gładka, rozpostarta powłoka o barwie jasnobrązowej do ochrowej, u starszych okazów szarawej, po wyschnięciu drobno popękana; jej brzegi odstają czasem razem z korą. Rośnie na martwych pniach i gałęziach jałowca, rzadko cisu. Bardzo podobny skórniczek jodłowy rośnie na jodłach i świerkach; bez wartości kulinarnej.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
9 stwierdzeń z Polski, z 3 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2018 r.
Najwięcej stwierdzeń: kujawsko-pomorskie (1), łódzkie (1), śląskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Młode, rozpostarte owocniki skórniczka świerkowego bardzo trudno odróżnić od skórniczka jałowcowego. Najprościej po drzewie: świerkowy rośnie głównie na świerkach i z czasem tworzy faliste, strefowane kapelusiki, a jałowcowy to gładka powłoka na jałowcu.
Skórniczek jałowcowy rośnie na jałowcu, rzadko na cisie, a skórniczek jodłowy na zamierających jodłach i świerkach. Jodłowy jest grubszy, po wyschnięciu spękany w drobne kwadraty i często tworzy wąskie, owłosione kapelusiki; rozpostarte okazy obu są bardzo podobne.


