
Zdjęcie: Thomas Laxton / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Alan Rockefeller · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Sava Krstic / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Missvain · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Psathyrella gracilis
Psathyrella gracilis
Inne nazwy: Kruchaweczka wysmukła
Łacińska nazwa uznawana obecnie za synonim kruchaweczki wysmukłej. Kapelusz do 4 cm, dzwonkowaty i za młodu prześwitujący, później płaski i matowy; białawy trzon jest długi i bardzo cienki, a blaszki lekko czerwonawe. Rośnie przy martwym drewnie i w trawie; nietrujący, lecz bez miąższu i smaku – niejadalny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
45 stwierdzeń z Polski, z 7 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2005 r..
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (30), warmińsko-mazurskie (5), zachodniopomorskie (3).
GBIF uznaje Psathyrella gracilis za synonim gatunku Psathyrella corrugis; liczymy tylko stwierdzenia zapisane pod nazwą Psathyrella gracilis.
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Psathyrella gracilis to nazwa uznawana dziś za synonim kruchaweczki wysmukłej, czyli ten sam smukły grzyb z dzwonkowatym kapeluszem do 4 cm i długim, bardzo cienkim trzonem, rosnący przy martwym drewnie i w trawie; od podobnych gatunków odróżnia go często dopiero mikroskop.
Psathyrella gracilis ma mniejszy, dzwonkowaty kapelusz do 4 cm, długi i bardzo cienki trzon oraz blaszki z czerwonawym odcieniem. Kruchaweczka zaroślowa ma na brzegu kapelusza białe strzępki osłony, a blaszki od liliowoszarych do czekoladowych; czasem rozstrzyga dopiero mikroskop.
Psathyrella gracilis, dziś uznawana za synonim kruchaweczki wysmukłej, ma długi, bardzo cienki, białawy trzon i lekko czerwonawe blaszki, a rośnie przy martwym drewnie i w trawie. Kołpaczek szorstkozarodnikowy ma pstrokate blaszki i bardzo higrofaniczny kapelusz, często dwubarwny.


