
Zdjęcie: Gerhard Koller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Badacsony1 · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: no rights reserved · CC0 · źródło: iNaturalist
Zdjęcie: Елена А. Кизилова · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Pochwiak myszaty
Volvariella murinella
Biały, błyszczący kapelusz 2–5,5 cm z niewielkim garbkiem i promienistymi włókienkami; blaszki wolne, różowiejące, trzon u nasady w wysokiej, cienkiej, omszonej pochwie. Miąższ w trzonie żółtoochrowy, o ziołowym zapachu i nieprzyjemnym smaku. Rośnie na ziemi w lasach liściastych, na polanach i pastwiskach.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
26 stwierdzeń z Polski, z 11 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2023 r..
Najwięcej stwierdzeń: podlaskie (5), małopolskie (3), kujawsko-pomorskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Białe okazy pochwiaka myszatego bywają mylone z pochwiakiem drobnym. Drobny ma trzon omszony na całej długości i jest mniejszy, a myszaty ma kapelusz z garbkiem, żółtoochrowy miąższ w trzonie o ziołowym zapachu i wysoką, cienką pochwę.
Pochwiak karłowaty jest dużo mniejszy, z kapeluszem 1–3 cm, a jego pochwa pęka na płaty. Pochwiak myszaty ma kapelusz do 5,5 cm z niewielkim garbkiem, wysoką, omszoną pochwę i żółtoochrowy miąższ w trzonie o ziołowym zapachu.


