Zdjęcie: Holger Krisp · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Christian / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Melissa McMasters from Memphis, TN, United States · CC BY 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Dinesh Valke from Thane, India · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Pępowniczka dzwonkowata
Xeromphalina campanella
Kapelusz 0,5–2 cm, dzwonkowaty, potem z pępkowatym wgłębieniem, żółty do brązowego; łukowato zbiegające blaszki mają podobną barwę, trzon jest cienki, czerwonobrązowy. Rośnie dużymi gromadami na martwych pniach i pniakach jodeł, świerków i sosen, niemal przez cały rok; pospolita, zwłaszcza w górach. W Europie uznawana za niejadalną.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
90 stwierdzeń z Polski, z 10 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 11 sierpnia 2026.
Najwięcej stwierdzeń: podlaskie (14), dolnośląskie (7), świętokrzyskie (6).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Pępowniczka dzwonkowata wyrasta dużymi gromadami na martwym drewnie jodeł, świerków i sosen, a pępowniczka żółtawa na igliwiu, szyszkach i szczątkach drzew iglastych, często wśród mchów. Żółtawa ma głęboko prążkowany, w wilgoci lepki kapelusz i rdzawe włoski u nasady trzonu.
Pępowniczka dzwonkowata tworzy liczne skupiska na próchniejącym drewnie drzew iglastych, a spinka pomarańczowa rośnie wśród mchów w wilgotnych lasach, na wrzosowiskach i mokrych łąkach. Spinka ma lepki, pomarańczowy kapelusz z żłobionym brzegiem na cienkim trzonie wysokości 2–5 cm.
Więcej z kategorii Grzybówki
