
Zdjęcie: damon brunette · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Igor / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Eric / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Svencapoeira · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Pępowniczka żółtawa
Xeromphalina cauticinalis
Inne nazwy: Pępowniczka gorzkawa
Kapelusz 0,7–1,7 cm, płaski z płytkim dołkiem, głęboko prążkowany, w wilgoci lepki, pomarańczowobrązowy do żółtobrązowego. Bladożółte blaszki zbiegają na trzon, górą żółtawy, a dołem ciemnobrązowy, z rdzawymi włoskami u nasady. Rośnie latem i jesienią na igliwiu, szyszkach i szczątkach drzew iglastych, często wśród mchów.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
28 stwierdzeń z Polski, z 6 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2022 r.
Najwięcej stwierdzeń: pomorskie (6), zachodniopomorskie (6), łódzkie (4).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Pępowniczka dzwonkowata wyrasta dużymi gromadami na martwym drewnie jodeł, świerków i sosen, a pępowniczka żółtawa na igliwiu, szyszkach i szczątkach drzew iglastych, często wśród mchów. Żółtawa ma głęboko prążkowany, w wilgoci lepki kapelusz i rdzawe włoski u nasady trzonu.


